Groot en klein verdriet


Het gillen van Jonah klonk als een vreemde mengeling tussen paniek en vreugde.
Toen ik de keuken uitliep stond hij te wijzen naar onze jongste kat.
Die had een babymuisje gevangen.
Jonah had het afgenomen en het leefde nog.
Hij zat het kleine beestje te aaien maar het was gewond.

Na lang afwegen wat te doen, besloten we een kooitje boven te halen en te doen wat mogelijk was.
Enkele uren laten hoorden we opnieuw de vreemde gil van Jonah.
Deze keer kwam het geluid uit de tuin.
In het veld naast ons had de kat opnieuw een babymuisje gevangen.
Jonah snelde erheen om het diertje te redden maar we konden het nestje nergens vinden.
Dit ritueel zou zich nog vijf keer herhalen.
Hierdoor eindigden we onze zaterdag met een kooitje met vijf babymuisjes.

We haalden er melkvoeding bij, een lamp om de diertjes warm te houden, nestmateriaal,...
Daarnaast bleven we ook onze jongens op het hart drukken dat de diertjes waarschijnlijk zouden sterven.
Dat ze een moeder nodig hadden en nog heel klein waren.
Toen die avond het gewonde babymuisje stierf, leken ze te begrijpen waarom.
Het diertje had pijn en we deden wat we konden.
Ook toen het tweede babymuisje zondagmiddag stierf, gingen ze er nog goed mee om.
We waren opgelucht want onze kleine mannen zijn gevoelige jongens.

Zondagnamiddag bracht de kat echter, vanop dezelfde plaats in het veld, de moedermuis mee.
Jonah snelde nog het veld in maar toen hij ermee terug kwam bewoog het dier niet meer.
We legden het nog even in het kooitje maar er kwam geen beweging meer.
Jonah was toen al zonder omkijken de tuin in gelopen.
We hoorden hem snikken.
Mijn man probeerde te duiden wat er was gebeurd en dat dit niet de eerste muis was die door onze katten werd gevangen.
Maar Jonah had niets aan het verhaal over de natuurlijke drang van onze katten.
Hij zei alleen maar "Mama's met kindjes mogen niet sterven."

En toen lieten we plots allemaal traantjes om (baby)veldmuisjes.
We begroeven moedermuis achteraan in de tuin.
Onze twee jongens versierden het plaatsje en we gaven ze wat ruimte.
Er werd veel geknuffeld.
Maandagochtend was er nog klein verdriet omdat er opnieuw twee babymuisjes stierven.
Ook zij kregen een plaatsje bij de moedermuis
Het was een weekend met klein en groot verdriet.
En nu zorgen voor dat laatste babymuisje en hopen...


Geen opmerkingen

Reactie