Mijn kleine, grote geluk


Eli kreeg van de Sint een slaapwekkertje.
Een uiltje dat zijn oogjes opent en 'oehoe oehoe oehoe' doet wanneer Eli mag opstaan.
Deze nacht hebben we het wekkertje voor het eerst gebruikt.
We stelden het wekkertje in op tien na zeven.
Om kwart voor zeven riep Eli voor het eerst op mama en papa.

Ik vertelde dat hij nog even moest blijven liggen.
Maar hij was zenuwachtig.
Hij wist niet goed wat het uiltje ging doen en wanneer hij nu precies kon opstaan.
Ik besloot om naast hem in bed te gaan liggen en samen te rusten tot het tijd was om op te staan.
Ik luisterde naar zijn ademhaling.

Ik begon te piekeren.
In mijn gedachten begon ik het gesprek met de fysiotherapeut op drie december te repeteren.
Ik ben vastbesloten om niet meer het antwoord 'pech' te aanvaarden.
Ik wil vragen om naar het grotere plaatje te kijken.
We weten nu dat er artrose zit op al mijn nekwervels en dat er twee vernauwingen zijn.
Er zitten tussen die vernauwingen zenuwen gekneld waardoor ik bij de meeste bewegingen met mijn armen heel veel pijn heb.
Wanneer ik doorzet en pijnstillers neem dan krijg ik meestal nadien een soort 'hyperventilatie-aanval'.
Het is iets tussen flauwvallen en hyperventileren maar dan zonder het snel ademen.
De pijn is dan plots teveel en neemt alles over.
Het enige wat ik kan doen is stoppen waar ik mee bezig ben en de pijn aanvaarden.

Op drie december heb ik dus een afspraak met de volgende dokter in het rijtje om de pijn aan te pakken.
Alle gedachten razen door mijn hoofd.
Ik oefen het gesprek woord voor woord.
Ik word boos omdat dit gebeurt.
Ik voel me radeloos.
Ik ben bang voor wat er komt.
Ik vraag me af hoe de toekomst er zal uit zien.

En dan voel ik een klein handje over mijn gezicht wrijven.
Heel zachtjes voel ik Eli zijn hand mijn wang aaien.
Hij kruipt dicht tegen mij en laat zijn zachte handje op mijn wang rusten.
Ik zat zo vast in mijn gedachten dat ik even vergeten was dat ik naast één van mijn grootste schatten lag.
Ik geef hem een kusje.
Ik koester mijn kleine, grote geluk.

4 opmerkingen

  1. Totaal naast de kwestie: welke slaapwekker kochten jullie? Dat is hier ook precies aan de orde, want half 6 is echt te vroeg....

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Onze jongens hebben beiden een ander wekkertje. Jonah heeft een konijnenwekkertje waarbij het lichtje verandert en die je zowel met batterijen als in het stopcontact kan gebruiken (Nachtlampje van Kidsleep Moon gekocht bij Dreambaby)
      Eli heeft een wekker in de vorm van een uiltje die hij zelf met een druk op de knop kan laten slapen. Op het gepaste uur gaan zijn oogjes open, branden de lichtjes en doet hij zacht 'oehoe oehoe'. Hij vindt het geweldig. Nadeel is dat deze enkel op batterijen werkt en je het geluid niet volledig kan uitschakelen. Dat kan je bij de eerste wel maar toch vinden beide jongens het uiltje leuker. ( Wunders Olly de Uil slaaptrainer gekocht online bij Mama Loes https://www.mamaloesbabysjop.nl/wunders-olly-de-uil-slaaptrainer-7267 )

      Verwijderen
  2. Audrey, zenuwpijn doet enorm pijn en bepaalt je leven, je gevoelens, je zijn. Dat begrijp ik goed. Gelukkig voel je soms dat kleine geluk. Ik duim voor je!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dankjewel voor je berichtje. Ik heb heel veel pijn maar mijn gezin en de warme mensen rondom mij houden me op de been.

      Verwijderen

Reactie