Gelezen: 'het hoogste goed' - Andrea Bajani

“Er was eens een jongen die een verdriet met zich meedroeg waarvan hij niet wilde scheiden. Hij nam het overal mee naartoe. Hij liep er elke morgen mee door het dorp naar school. Als hij in de klas ging zitten, nestelde het verdriet zich aan zijn voeten en lag daar dan vijf uur zonder een kik te geven." 

143 pagina's maar telt dit boek.
En toch voelt het alsof ik het hele leven van het hoofdpersonage mee heb beleefd.
Ik ken zijn naam niet, noch die van de andere personages of waar hij woont.
Toch heb ik met hem meegeleefd, ken ik zijn gevoelens en vooral zijn verdriet.
Een po√ętisch boek dat het verdriet dat iedere mens met zich meedraagt onder de loep neemt.
Het verhaal benoemt geen enkele gebeurtenis specifiek en toch begrijp je alles.
Het taalgebruik is lyrisch maar het boek leest heel vlot.
'Het hoogste goed ' is een echte aanrader om verdriet vanuit een heel andere invalshoek te bekijken.


Ik las het boek en besprak het in de leesclub van Bol. De verwerkingsvragen zijn echt een meerwaarde.

Geen opmerkingen

Reactie