Echte superhelden

Zaterdagochtend, 07:13 u.
"Megamindy, ik ben wakker!!"
Grote broer is wakker.
Hij heeft de laatste tijd een heel levendige fantasie.
Ik ben al een heel weekend zijn superheld, megamindy.

Het voorbije weekend voelde ik me ook een superheld.
Ik stond er even alleen voor dit weekend.
Ik was er nog niet echt klaar voor.
Een eerste weekend alleen met mijn twee kleine kerels.

En het was meteen een voltreffer.
Babybroer krijgt zijn eerste tandjes.
Huilbuien? Geen probleem voor supermama.
Extreem veel volle pampers? Laat maar komen.
Niet alleen willen zijn? Ik kan heus wel de was doen met babybroer op mijn ene arm.
En al die aandacht voor babybroer? Dat kan natuurlijk niet.
Grote broer gooide even alle potjestraining overboord.
Vuile onderbroeken om het uur? Hoe meer, hoe liever.
Ondertussen nog wat huishoudelijk werk hier en daar.
Nog een slechte nacht erbij. Supermama blijft paraat staan.


En zondagochtend, meer van dat.
Deze supermama doet het en blijft liefdevolle knuffels geven.
Babybroer in bed nemen, in de hoop nog wat te slapen.
Maar ach, slaap is voor mietjes. Niet voor deze supermama.
Nog wat koken, dweilen, kindjes in bed steken.
...

Zondagavond, 20.08 u.
Deze supermama is moe.
Blij dat megapapa terug thuis is.
Dat superheldenleven is niet te onderschatten.
Blij dat ik gewoon weer mama mag zijn.
Want deze superheld heeft slaap nodig, heel veel slaap.

Geen opmerkingen

Reactie