De slimmerik

Jonah kwam deze week enthousiast thuis.
Hij had op school over de ruimte geleerd.
Trots vertelde hij over hoe wij allemaal op de aarde wonen.

"Wauw Jonah, wat ben jij een slimmerik!"
"Maar neen, mama?"
"Ben je dan een dommerik?"
"Maar neen, mamaaaa!"
"Wat ben je dan wel?"
"Ik ben een lieverik."


Op reis gaan met kleine kindjes is...

We gingen net voor de krokusvakantie voor het eerst op reis met z'n viertjes.
Het waren slechts vier dagen maar we waren er toch even tussenuit.
Helaas verliep niet alles volgens plan.
Daarover vertel ik volgende week meer.
Het viel mijn man en mij op een van die avonden op hoe anders reizen is geworden.
Op reis gaan met kleine kindjes is:

  • anders. Geen reeks musea bezoeken of een uurtje luieren aan het zwembad met een cocktail in de hand Na vijf minuutjes staat er meestal al een kleine kerel naast jou te huilen 'Mama!!! Ik moet pipi doen!"
  • drukker. Ik, als ouder, ben makkelijk te entertainen. Een goed boek, lekker kopje thee en een rustige omgeving: laat de vakantie maar beginnen. Tot na een kwartiertje je kleine man aan je broek staat te trekken: "Ik verveel me", " Wat gaan we doen?", "Maar jij moet meespelen.', ...
  • omvangrijker. Een kleine koffer voor ons beiden. Dat was wat wij vroeger meenamen als we een weekendje weg gingen. Nu proppen we de koffer van onze Caddy vol en stapelen we tetrisgewijs tot alles er in past. Van al die koffers en spullen is er nog steeds 1 koffer voor ons.
  • eindeloos: Zo kan het toch voelen. De wereld ligt aan onze voeten. Toch kan een reisje naar Nederland voelen alsof je de oceaan aan het oversteken bent. Een reis van twee uurtjes lijkt soms 24 uur te duren. "Mama, zijn we er al?", "Waarom staan we stil?", "Papa, kan je niet sneller rijden?"... Een uitdagende oefening in innerlijke rust en geduld.
  • vermoeiender. Zowel voor de kinderen als de ouders. Ik dacht dat een hele dag steden en musea bezoeken vermoeiend was. Tot ik een keer twee uur mijn zoon achterna heb gezeten in een indoor zwemparadijs. Leuk is het wel maar die avond lag iedereen toch snel te slapen in de zetel.
  • waardevoller. De schilderijen die ik in het Van Goghmuseum zag waren prachtig om te zien. Een indoor zwemparadijs of  bezoek aan de kinderboerderij zorgden echter voor evenveel "oooooohs" en "aaaahs", verwondering en mooie herinneringen. Maar niets kan de blik in de ogen van Jonah overtreffen wanneer hij op het einde van de dag zegt " Mama, dit was de beste dag ooit!".

Een reis met kindjes is anders dan een romantisch weekendje weg met z'n twee.
Maar ik vind het ene niet beter dan het andere. 

Speltwafeltjes

Ik heb een grote voorliefde voor bakken (voor wie het nog niet had gemerkt).
Vooral als wat je bakt sneller in de mondjes van mijn drie kerels verdwijnt dan ik ze kan bakken.
Zo ging het met deze speltwafeltjes.
Het was een probeersel om bewaarwafeltjes met speltbloem te maken.
Iedere keer als ik nieuwe exemplaren bakte, was mijn bord 5 minuutjes nadien terug leeg.
Een succes dus.
We hielden er voor vrienden ook een echte wafelparty mee.
De wafeltjes konden versierd worden met slagroom, chocoladesaus, bosbessen, frambozen, smarties,...
Je kan het recept voor de wafeltjes hieronder vinden.

Ingrediƫnten:
250 gr. speltbloem
60 gr. kokosolie
3 eetlepels vanillesuiker
3 eetlepels agavesiroop
15 druppels vanille essence
4 eieren
1 scheutje melk
zonnebloemolie

Aan de slag:
1. Verwarm je wafelijzer voor (op stand 3).
2. Smelt de kokosolie en laat even afkoelen. Voeg de suiker, de vanille essence en agavesiroop toe en klop op.
3. Voeg twee eieren toe en klop opnieuw op.
4. Roer de helft van de bloem onder het beslag.
5. Voeg nu opnieuw twee eieren toe en een scheutje melk. Roer goed.
6. Voeg nu de andere helft van de bloem toe en roer goed tot een homogeen, dik beslag.
7. Vet het wafelijzer in met zonnebloemolie.
8. Schep een eetlepel deeg op het wafelijzer.
9. Bak de wafeltjes 3 tot 5 minuten tot zo mooi bruin zijn en laat afkoelen.

Enkele tips:
- Bewaar de wafeltjes in een goed afsloten doos. Je kan ze een vijftal dagen bewaren.
- Ook warm zijn de wafeltjes lekker ;-)
- Ik maakte ook een variant met dadels. Ik sneed dadels in kleine stukjes en roerde deze onder het beslag. Een echte aanrader volgens deze dadelfan!







Gelezen: 'het hoogste goed' - Andrea Bajani

“Er was eens een jongen die een verdriet met zich meedroeg waarvan hij niet wilde scheiden. Hij nam het overal mee naartoe. Hij liep er elke morgen mee door het dorp naar school. Als hij in de klas ging zitten, nestelde het verdriet zich aan zijn voeten en lag daar dan vijf uur zonder een kik te geven." 

143 pagina's maar telt dit boek.
En toch voelt het alsof ik het hele leven van het hoofdpersonage mee heb beleefd.
Ik ken zijn naam niet, noch die van de andere personages of waar hij woont.
Toch heb ik met hem meegeleefd, ken ik zijn gevoelens en vooral zijn verdriet.
Een poƫtisch boek dat het verdriet dat iedere mens met zich meedraagt onder de loep neemt.
Het verhaal benoemt geen enkele gebeurtenis specifiek en toch begrijp je alles.
Het taalgebruik is lyrisch maar het boek leest heel vlot.
'Het hoogste goed ' is een echte aanrader om verdriet vanuit een heel andere invalshoek te bekijken.


Ik las het boek en besprak het in de leesclub van Bol. De verwerkingsvragen zijn echt een meerwaarde.