Even stil

En toen was het hier even stil op de blog.
Je zal het reeds gemerkt hebben.
Maar de voorbije week verscheen er niets nieuws op de blog.
En dat zal waarschijnlijk de komende dagen ook niet gebeuren.
Ik ben namelijk eventjes uit met griep en wegens te ver over mijn grenzen gaan.
Blijkbaar moet je soms toch echt wel eens naar je lichaam luisteren.
Ook al ben ik daar geen krak in.
Dus daarom nu even stilte...



Ik ga op reis...

Ik ga op reis en ik neem mee....
twee zieke kindjes.
Want zo gaat dat met kindjes en ziek worden.
Toch vertrekken we.
We wapenen ons met extra dozen zakdoekjes en de medicijnenkoffer.
Die laatste is ondertussen bijna even groot als onze koffer met kledij.
Maar ik ben dan ook graag op alles voorbereid.
Ook al gaan we maar naar Noord-Brabant.

We hebben lang getwijfeld.
Maar het was tijd om er eens even met z'n viertjes op uit te trekken.
Ver rijden zagen we beiden nog niet zo goed zitten.
En aangezien mama een lichte boon heeft voor Nederland, gingen we op zoek.
We willen al een hele tijd eens een boerderijvakantie doen.
Maar het weer is daar nu nog wat te onvoorspelbaar voor.
Dus zetten we dat idee even op het 'ooit-eens-te-doen'-lijstje.
We gingen op zoek naar betaalbare en kindvriendelijke locaties.
We vonden jammer genoeg niet onmiddellijk iets in Zeeland en kamperen zag ik nog even niet zitten.
Dus gaan we nu voor een Landallpark in Noord-Brabant.
Met een zwembad en binnenspeeltuin.
Alles wat de kindjes nodig hebben de komende vier dagen.

En mama en papa krijgen hopelijk een beetje rust.
Ook al weet ik dat je op vakantie met kinderen niet zoveel rust krijgt.
Toch zijn we eens even weg van alles.
Geen huis poetsen of wasmachine na wasmachine opzetten.
Dat is al een mooi vooruitzicht.
We gaan er van genieten.
Maar nu eerst de autokoffer tetrisgewijs volstapelen.
Want reizen met kindjes is altijd een beetje verhuizen





Het spiegelei

Jonah eet graag eitjes.
Die middag bakte ik hem een spiegeleitje.
Ik zette het voor hem en hij begon er in te prikken.
"Oooooh mama, kijk!!! Mijn eitje is aan het smelten!!"




Doopsuiker

"Het is tijd."
Mijn man zegt het al eventjes.
Maar ik kan er zo moeilijk afscheid van nemen.
Eli is nu een jaar.
Het is echt wel tijd om afscheid te nemen van de laatste restanten doopsuiker.
Ik was er best wel trots op.
Voor mijn beide kerels heb ik zelf het kaartje gemaakt.
Bij Jonah was er een deeltje van het doopsuiker homemade en bij Eli was alles zelfgemaakt.
Iets wat ik al kon doen voor mijn kerels, nog voor ze geboren werden.
Om afscheid te nemen som ik iedere week op hoe we het doopsuiker maakten.
We maakten een display met koffietassen, doopsuikerzakjes en potjes met een gehaakt vossenhoesje.
Iedere week post ik een DIY per onderdeel.





We beginnen met de koffietassen gevuld met de chocolademelkmix.
Hou dus zeker de blog in de gaten.